อาหารเช้า

หลายวันก่อนแม่เปรยขึ้น(ทางโทรศัพท์)ว่า

“ถ้าลูกตื่นเช้า…ก็ไปตักบาตร..ทำบุญให้พ่อบ้างนะ”

ฉันก็ได้แต่รับคำ “อืออือ..จ้ะแม่”

ใจจริงแม่คงอยากบอกว่า

“คุณลูกที่เคารพ…อิฉันขอความกรุณาคุณลูกอย่านอนตื่นสายนัก…หัดตื่นเช้าทำบุญตักบาตรซะบ้างนะเจ้าคะ” (ฮ่าฮ่า…)

หลายคืนที่ผ่านมา…ฉันนอนไม่หลับ..ย้ำไม่หลับเลย…สว่างคาตามาหลายวัน

เช้านี้…เลยออกเดินเล่นไปตลาด..ซื้อกับข้าวที่พ่อชอบ พ่อชอบอะไรจื่ดๆ และเน้นผักผักผัก…ความจริงแล้วพ่อก็ชอบเนื้อสัตว์จำพวกหมูสามชั้น..แต่ด้วยสุขภาพและระบบย่อยอาหารไม่อำนวย พ่อเลยลดละเลิกอาหารที่ทำให้เกิดโรค…ฉันเลยซื้อแกงจืดกับไข่พะโล้…ใส่บาตรพระ…ยกมือประนม..อุทิศส่วนกุศลให้พ่อมีแต่ความสุขและสบายๆ ในทุกหนแห่ง..ว่างๆ ก็ส่งข่าวบ้างนะพ่อจ๋าว่าไปเที่ยวอยู่ที่ใด…

วันนี้ร้านค้ากับข้าวแทบไม่มี…เพราะวันนี้วันจันทร์ กทม.ยังห้ามวางขายของอยู่ เลยทำให้ฉันต้องเดินวนไปวนมา หาอาหารเช้ารับประทาน…ร้านโจ๊กเจ้าเก่าที่เคยกินก็ปิดทำการ…เลยเดินเข้าไปในซอยเล็กถัดไปทะลุเข้าไปในตลาด ผ่านร้านขายดอกไม้ ที่แย้มกลีบบานแฉล้มแจ่มใส เดินต่ออีกหนึ่งช่วงตัว ถึงร้านขายข้าวเหนียวมูน..แพงใช่เล่น กิโลละ 80 บาท ยืนมองแม่ค้าตักข้าวเหนียวใส่ใบตองโป๊ะหน้าด้วยหน้ากุ้ง หน้ามะพร้าว สังขยา  ดูสังขยาหน้ากิน เลยซื้อมา 1 ห่อ คิดว่าน้อยไปเลยหยิบเอาข้าวต้มมัดมาด้วย

กลับมาห้องพัก…เลยกะชงกาแฟร้อนรับประทานคู่กับข้าวเหนียว แต่รู้สึกว่าอากาศร้อนไปเลยเปลี่ยนเป็นกาแฟเย็นแทน…อืมม…อร่อย

เช้านี้เลยทั้งอิ่มท้องและ อิ่มใจ…อื้มม…อิ่มจัง