ยามที่เห็นว่าที่นั่งข้างๆ ยังว่างอยู่
หันไปมองแล้วทำให้คิดได้ว่า โลกใบนี้
จะมีที่ว่าง..สำหรับเราเสมอ
หากเราแสวงหา
เ ดิ น ไ ป เ รื่ อ ย
Stories from my sidewalk
-
-
ข้อความจากเพื่อนร่วมทาง
acidkun on รถไฟฟ้า มาหานะเธอ joynifer on กลิ่นลมหนาวที่จางหาย ฝันกลางวัน... on กลิ่นลมหนาวที่จางหาย joynifer on โต๊ะหนังสือ joynifer on รถไฟฟ้า มาหานะเธอ Gneisenau on เมื่อเค้กมะพร้าว กลายเป็น… SafFroN on เมื่อเค้กมะพร้าว กลายเป็น… pavinee on วิชาบังคับ : ความตาย is am are on วิชาบังคับ : ความตาย mangomoment on วิชาบังคับ : ความตาย n'koi on รถไฟฟ้า มาหานะเธอ ใหม่ on เรื่องของนม…สด…แท้… -
พฤษภาคม 21, 2009 ที่ 3:00 pm
แต่ถ้าที่นั่งยังว่างๆอย่างนี้อยู่บ่อยๆ
เจ้าของร้านคงต้องแสวงหาอาชีพ
ใหม่แล้วล่ะ ^^
พฤษภาคม 21, 2009 ที่ 4:08 pm
ที่ว่าง… บางทีก้อได้แค่มอง ่ไม่กล้าจะเข้าไป
ได้แต่ปล่อยให้มันเป็น “ที่ว่าง” อยู่อย่างนั้น
แต่ก้อยังดีที่ได้เจอ…
ปล. สนามบินดอนเมืองป่าว ^^
พฤษภาคม 22, 2009 ที่ 12:32 pm
ว่างๆ ก็ไปนั่ง
จะได้ไม่ว่าง
ทั้งคนทั้งเก้าอี้ ^^
พฤษภาคม 25, 2009 ที่ 9:05 pm
I agree with you.becuase somebody they lost effort to do everything.
พฤษภาคม 25, 2009 ที่ 11:26 pm
ว่างๆ มากินกาแฟกันมั้ย
พฤษภาคม 26, 2009 ที่ 5:26 pm
เหนื่อยจังเลยยยยยยยยยยยยยยยยยย
กรกฎาคม 4, 2009 ที่ 1:15 am
เห็นที่ว่างแล้วนึกถึง
….
ทำไมกรูอยู่คนเดียววะเนี่ยยยยยยยยยยย
^^