เมื่อคุณแม่ติดละครเกาหลี

2007/04/08

เสียงโทรศัพท์ทำให้ฉันต้องตื่น…หน้าจอ..บอกให้รู้ว่า ที่บ้านโทรมา..ฉันกดรับสาย..เสียงแม่ที่คุ้นเคยมาตามสาย..ถามด้วยประโยคนี่คุ้นเคย

“ยังนอนอยู่ใช่ไหม…ตื่นได้แล้วลูก”

ฉันบอกแม่ด้วยประโยคบังคับว่า “กำลังจะตื่นจ้ะแม่”

เมื่อรู้ว่าลูกกำลังจะตื่นแม่ฉันก็เริ่มบทสนทนา

“นี่ลูก..ดูหนังเกาหลีตอนเช้าหรือเปล่า”

ฉันตอบแม่ว่า “เปล่าไม่ได้ดู…ดูแล้วติด..ติดแล้วต้องดู..เลยไม่ดูมันเลย”

แม่ฉันตอบในทันใดว่า

“แม่ชอบนะเรื่องนี้…ชื่อเรื่องอะไรนะ…ไม่รู้ล่ะ..นางเอกน่ารัก เรื่องก็น่ารัก พระเอกก็แสดงดีนะแม่ชอบ..”

“ตอนนี้แม่สงสารนางเอก…นางเอกร้องไห้..แม่ร้องไห้ด้วย”

ฉันถามแม่ว่า “แล้วจะร้องไห้ทำไม”

“แม่เศร้า…สงสาร..คิดถึงว่าเหมือนลูกแม่เลย” แม่เริ่มเล่าด้วยเสียงเศร้าๆ

อ้าวแม่….ขนาดนั้นเชียว..ฉันคิดในใจ

“แล้วมันเหมือนใครละแม่…พี่หรือลูก”  ฉันถาม..ว่าหมายถึงพี่ชายหรือหมายถึงฉัน

“คิดเอาเองนะลูก..ว่าเหมือนใครเอ่ย” แม่ฉันพูดขำๆ ซะงั้น

“แล้วเรื่องมันเป็นไงแม่” ฉันถามเพื่อหารายละเอียด

“ก้อนางเอกตามง้อ..ตามแต่พระเอก..ทั้งๆ ที่พระเอกไม่สนใจ” แม่เล่าเป็นฉากๆ

“แล้วแม่จะบอกว่าลูก น่ารักเหมือนนางเอกหรือไง..งั้นเดี๋ยวไปทำผมทรงเดียวกับนางเอกดีไม๊แม่” ฉันย้อนถามแม่ด้วยนึกถึงทรงผมของนางเอกที่เห็นผ่านหน้าจอทีวีแว๊บๆ

แม่ฉันหัวเราะก๊าก…ฮ่าฮ่าฮ่า…แล้วก็ย้ำด้วยคำพูดว่า

“คิดก่อนทำนะลูก..ถ้าไม่ทำผิดศีลธรรมก็ทำไปเลยลูก..” ตามมาด้วยเสียงหัวเราะในลำคอ..หึหึหึ

แล้วแม่ก็เอ่ยอีกประโยคมาว่า

“แม่สงสารนางเอกที่ตามง้อ เดินตามพระเอก..แต่ลูกแม่คงไม่เป็นแบบนั้น”

ฉันจึงบอกแม่ว่า “ตอนนี้ไม่แล้วแม่..ไม่ต้องเป็นห่วงนะ”

“ดีแล้วลูก…ว่าแต่เรื่องนี้มันมีหนังสือเรื่องย่อหรือเปล่า” แม่ฉันเปลี่ยนเรื่องซะงั้น

“มีสิ..เดี๋ยวจะซื้อส่งไปให้นะแม่จ๋า” ฉันตอบแม่ในทันใด..

จริงๆ แล้วแผงหนังสือหน้าปากซอยก็คงมีขาย…แต่แม่ฉันผู้ซึ่งต้องระมัดระวังในการเดินเป็นอย่างยิ่ง..ระมัดระวังจากสภาพแวดล้อมภายนอกที่จะส่งผลในสุขภาพด้วยวัย 60 ต้นๆ คงจะลำบากถ้าจะเดินออกไปซื้อ จะฝากให้พ่อฉันผู้ซึ่งอยู่ในวัย 70 แล้วยัง ไม่สนใจในละครทั้งมวลในโลกแถมปฏิเสธละครทุกกรณี ขอให้ไปซื้อให้ คงจะได้รับการปฏิเสธอย่างสิ้นเชิง…ด้วยประการฉะนี้ ฉันจึงต้องทำการส่งจากเมืองหลวงกลับไปยังหัวเมือง

“ขอบใจลูก” แม่ฉันตอบกลับมา

หนังเกาหลีเรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องแรกที่แม่ฉันติดตาม…ก่อนหน้านี้ 2-3 เรื่องแม่ก็ติดงอมแงม ต้องให้ฉันหาหนังสือเรื่องย่อมาให้ ว่างๆ แม่ก็หยิบหนังสือเปิดดูรูปอยู่ไปมา  หรือเวลานั่งดู..ยามใดที่พระเอกหรือนางเอกร้องไห้ แม่ฉันต้องนั่งน้ำตาซึมอยู่หน้าจอทุกทีไป พอฉันถามว่า

“แม่เป็นอะไรเหรอ”

แม่ตอบฉันว่า

“คิดว่าตัวเองเป็นนางเอกทุกทีเลย”

และมักมีเสียงถอนหายใจของพ่อตามมาให้ได้ยิน

“เฮ้อ…………………….อออ”

 koreanseries.jpg

01.jpg 

which-star-are-you-from-008.jpg

cast1.jpgcast2.jpg

ภาพจาก Series : รักนี้มาจากไหน Which star are you from?

Advertisements

8 Responses to “เมื่อคุณแม่ติดละครเกาหลี”

  1. พี่ชายสุดหล่อ Says:

    เด๋วไป แม่สาย อยากได้เรื่องไรบอกมา แม่ใคร ว้า……..อินเทรนสุดๆๆๆๆ


  2. นั่นอะดิ..แม่ใครเนี้ยะ

  3. kitanjali Says:

    มาแอบอ่านบล็อกเก่าๆ แล้วก็นั่งยิ้ม แม่(แฟน)ก็ติดละครเกาหลี
    ติดแบบว่าดูได้ดูดี สามสี่รอบก็ยังดู
    ยิ่งถ้ามีดีวีดีหรือวีซีดีล่ะก็ เล่นดูมันทั้งวันจนจบนั่นล่ะ ^^’


  4. อิอิ..น่ารักดีเนอะ

  5. อ้อ Says:

    น่ารัก อะ คุณแม่ (แอบ ๆๆ อ่าน อิอิ) แต่เราชอบเรื่องไป เพชรบุรี มากกว่า ซึ้ง ๆๆๆ


  6. อ้อ..ขอบคุณนะที่แวะมา ดีใจจัง

  7. kitanjali Says:

    ช่าย…น่ารัก อิอิ แต่นะ…ละครที่มีภาพข้างบนนั่นน่ะ…เราก็ติด แหะๆ


ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: