เมื่อความเหงาทำให้เมฆสะเทือน

2007/08/31

อารมณ์เหงาๆ มักจะแวะมาเยือน…ยามฝนพรำ
ทำไมถึงเป็นเช่นนั้น…เพราะมันเป็นเช่นนั้นเสมอหรือ?

ฉันนั่งอยู่ริมระเบียงนอกห้องพัก
นั่งเฉยๆ…
นั่งเหม่อมองท้องฟ้า…ที่ไม่เห็นดาวสักดวง…เห็นเมฆสีเทา
และท้องฟ้ามืดครึ้ม
นั่ง..อยู่นาน..
นาน…นานจนกระทั่งก็ตอบตัวเองไม่ได้ว่าจะนั่งอยู่ทำไม
นาน…จนคิดว่านั่งอยู่ตรงนั้นนานพอแล้วหรือยัง…

นาน…จนกระทั่งความเหงาลอยไปกระทบก้อนเมฆสะเทือน
จนน้ำจากก้อนเมฆกระเซ็นออกมา…มากขึ้นมากขึ้น
จนฉันนั่งนานอยู่ไม่ได้อีก…
ก็ฝนมันสาดเข้ามาตรงที่นั่งนี่…

4 Responses to “เมื่อความเหงาทำให้เมฆสะเทือน”


  1. ว่าง ๆ
    ลองเข้าร่วมโครงการฝนเทียมสิขอรับ
    ข่วยชาติ
    ช่วยชาติ

  2. คนเดินดิน Says:

    อ่านแล้วน่ารักดีค่ะ เป็นนักเขียนได้เลยนะ อิอิ


  3. พอเหงา
    ฝนตก
    ฝนสาด
    เริ่มหนาว
    หาผ้าห่ม
    คลุมโปง
    อุ่นแย้ว..
    🙂


ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: