บรรยากาศเฉลิมฉลอง

2007/12/06

นอกจากจะเป็นเดือนแห่งมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษาพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวแล้ว…ที่เหล่าคนไทยทั้งมวลน้อมจิตถวายพระพร..ทรงพระเจริญ..

 

ก็ยังเป็นเดือนแห่งเทศกาลแห่งการส่งความสุข และการส่งท้ายปีเก่าเพื่อต้อนรับปีใหม่

ย่านใจกลางเมือง หน้าห้างสรรพสินค้ามีการประดับดวงไฟบนต้นคริสต์มาส

ฉันกับเพื่อนนั่งมองดูดวงไฟที่ระยิบยับบนต้นคริสต์มาส

สักพักเพื่อนฉันเอ่ยขึ้นว่า “นี่ต้นเดิมกับปีก่อนใช่ไหม…ทำไมมันไม่โตขึ้นเลยวะ”

“เออ…นะ..ฮ่าฮ่า” ฉันได้แต่คิด..เออนะ…ทำไมมันไม่โตขึ้นเลยวะ..สงสัยไม่มีใครมารดน้ำใส่ปุ๋ย

xmastree1xmstree2 xmstree3 xmas4

Advertisements

7 Responses to “บรรยากาศเฉลิมฉลอง”


  1. สหายมาเยือน : แตะเตาะ

    สหายมาเยือน
    อรุณสวัสดิ์จ้าเตาะแตะ

    เราไม่เห็นรอยย่ำเตาะของเธอในหมู่บ้านมานาน กลัวว่าเธอจะเตาะแตะเตาะแตะพลัดหลงหาทางกลับบ้านไม่ได้ เราจึงออกตามหา กำลังเดินก้มหน้างุดงุดมองหารอยเตาะของเธอก็มาคิดขึ้นได้ “ตายละวา เราไม่รู้เบอร์เธอ!?” อาจเบอร์หก หรือเบอร์ห้า ใช่ไหม?(เราเดา) แต่เอ..แตะต้องเป็นเบอร์เลขสองตัวแน่ ๆ เราคิดพลางมองหาพลาง

    เราหาจนทั่วหมู่บ้านเจอแต่รอยเตาะของรองเท้ายี่ห้อฝรั่ง จนเราชักสงสัยต้องเงยขึ้นมองคนสวม ก็หน้าตาไทย ๆ นี่นาแต่ไหงเท้าฝรั่ง!

    ได้รู้ข่าวคราวอย่างนี้สบายใจและ ไม่ต้องออกไปเสี่ยงอันตรายมองหาเธออีก รู้มั้ยวันก่อนเราโดนไนกี้เหยียบ เราว่ามันต้องเจตนาแน่ ๆ เรากะเตะกลับ แต่มันเบอร์ใหญ่กว่าเราจมเลย เราจึงต้องใช้คำพระเข้าข่ม ไม่อยากเอาเรื่องเอาราว

    ยังมีอีก–วันนั้นใกล้ค่ำเรากำลังกลับบ้าน เดินคิดถึงเธอเพลิน ๆ จู่จู่ก็มีเสียง โฮ่ง! เราหันขวับ เขี้ยวอันเบ้อเร่อเลยแตะ! มันไล่งับ เราวิ่งหน้าตั้งเสียงโฮ่ง ๆ ๆ ไล่ตาม กว่าจะรอดเล่นเอาหอบแฮ่ก!

    เธอไม่ต้องไปหาเงินซื้อข้าวกินก็ได้ เราจะปลูกข้าวให้เธอกินเอง

    เอาเวลามาเจ๊าะแจ๊ะกับเราเหมือนเก่าเถอะนะนะนะ เราเห็นพวกคนเขาหาเงินกันจนไม่มีเวลาแล้วก็ได้แต่สงสัยว่าพวกเขาจะหาเงินไปทำอะไรกัน ใครบอกพวกเขาให้ต้องหาเงิน เราปลูกข้าว ปลูกผัก เราก็ได้กิน สร้างบ้านดินอยู่อาศัย มีเวลาทั้งวันที่จะยิ้มหัวเราะพูดคุยกับคนที่เรารัก นะกลับมาคุยกับเรานะนะนะ

    เราดีใจที่ได้รู้ว่าเธออ่านคุณตานั่น งั้นเราจะโม้ต่อล่ะ

    เราเขียน่หนังสือช้า แต่ละวันเราต้องหาหญ้าให้ไอ้แดง(เขาโง้ง ตาหวานขนตางอน ซี้เราเอง) รดน้ำผัก จัดการหนอนแมลง ผสมปุ๋ยชีวภาพ ร้อยแปดพันเก้า เราเลิกดูทีวีเอาเวลาสามสี่ชั่วโมงก่อนนอนมาเขียนหนังสือ ได้วันละนิดเอง หากเยอะคงอาจเพราะหลายวันน่ะจ้า ไม่ต้องอ่านทั้งหมดหรอกนะ เอาแค่ที่ชอบก็พอ แค่นี้เราก็ยิ้มหัวใจพองแล้ว

    อ้อ..ถึงเธอจะให้หัวใจคนอื่นไปแล้วก็ไม่เป็นไร ขอเพียงฝากหัวใจเล็ก ๆ ของเราไว้ด้วย เอาไว้ผูกที่สายแตะต่องแต่งไปกับเธอเวลาเธอเตาะแตะหายไปไม่ยอมกลับมา เราจะได้ไม่ต้องออกเที่ยวเดินต๊อกแต๊กตามหา

    ยังคิดถึงทุกวันเหมือนเดิม

    -นันยางหน้าเยิน-

    ปล. ไม่ได้เจอกันนานดูเหมือนเธอจะคล้ำไปนะ

  2. kampooh Says:

    ต้นไรเนี่ย..สูงเชียว

  3. khun_aut Says:

    คณนันยาง (ฮา)

    คนรดน้ำน่ะมี แต่เสียชีวิตไปเมื่อปีก่อน … ตอนรดน้ำนี่แหละ (เฮ)

    : )


  4. แหมท่านแตะก็…

    ต้นคริสต์มาสนะ ไยมานั่งคิดมาก

    ที่ไม่โต เพราะขืนรดน้ำซี่ ไฟดูด…

    🙂

  5. kong Says:

    ต้นคริตมาส เป็นต้นไม้ชนิดเดียวที่ไม่โตสัก เพราะ ซื้อมา ต้นเดียวแล้วใช้ทุกปี

    555


  6. หวัดดีรองเท้าแตะ แหะๆ


ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: