ขออภัยทางไม่สะดวกเนื่องจากน้ำท่วม

2010/12/01

วันที่ 1 พฤศจิกายน 2553

เนื่องจากปริมาณน้ำและฝนที่ตกต่อเนื่องอย่างหนักจากอิทธิพลของพายุดีเปรสชั่น ทำให้ไม่สามารถระบายน้ำได้ทัน

ระดับน้ำจึงเพิ่มสูงขึ้นอย่างรวดเร็ว ส่งผลให้ตัวเมืองหาดใหญ่น้ำท่วมสูงกว่า 2 เมตร

3 วัน ปริมาณน้ำท่วมยังคงสูงราว 2-3 เมตร

ครั้งนี้ฉันไม่ได้อยู่ในเหตุการณ์ แต่เมื่อ 10 ปีก่อน ในปี 2543 เมื่อคราวน้ำท่วมหาดใหญ่หนักที่สุดในรอบศตวรรษฉันได้เผชิญกับสิ่งที่เกิดขึ้นแต่ก็ยังไม่หนักเท่าคราวนี้

ตัวฉันอยู่อีกที่  แต่ใจพะวงและกังวลกับคนที่บ้าน คืนแรกไม่หลับไม่นอน ต้องโทรเช็คถามไถ่เหตุการณ์ตลอดเวลา

ฉันอยากเดินทางกลับในทันทีทันใดที่รู้ข่าว แต่ทว่า…ทุกกระแสข่าวและคนในพื้นที่บอกว่า หาดใหญ่ถูกตัดขาด หมายความว่า…จะไปก็ไม่ถึง..รถเข้าไม่ได้ ไม่มีเรือ กระแสน้ำเชี่ยวกราด!

ฉันได้แต่รอ…รอ…แทบจะขาดใจ…สติแตก…แทบเป็นบ้า…เพราะเป็นห่วงแม่

ได้แค่โทรคุยสั้นๆกัน ว่าแม่ยังอยู่ดี และปลอบใจให้แม่คลายกังวลลงบ้าง…จะคุยนานก็กลัวว่าแบตโทรศัพท์จะหมด เพราะไฟฟ้าดับ ก็พยายามคุยเท่าที่จำเป็น ซึ่งทำให้ยิ่งเป็นห่วงมากเข้าไปอีก

ฉันได้แต่บอกแม่ว่า…ถ้าน้ำลด..พอจะเดินฝ่าลุยน้ำเข้าบ้านได้จะรีบเดินทางทันที

จนวันที่ 4 ระดับน้ำในหาดใหญ่ลดลงอย่างรวดเร็วจนน่าตกใจ ท่วมนานแสนแต่ลดฮวบอย่างเร็ว

ฉันรีบจองตั๋วเพื่อเดินทาง แพ็คกระเป๋าใส่ถุงพลาสติกกันน้ำ…อันประกอบเต็มไปด้วยของจำเป็นแก่การดำรงชีวิต เพราะวันแรกๆ หลังน้ำลดแน่นอนว่าจะหาซื้อของได้ยากยิ่ง เอาวะฉันยอมแบกของหนักๆ ไปดีกว่า (น้ำหนักชั่งที่เคาน์เตอร์24 kg.)

แต่เจ้าเป้แบ็คแพ็คก็ทำเอาฉันลำบาก เพราะกว่าจะเดินทางถึงบ้านก็แสนจะทุลักทุเล พาหนะเดินทางไม่มี เส้นทางเดินทางไม่ได้ แต่ท้ายที่สุด…

ก็ได้กอดแม่…แม่รออยู่…นานเหลือเกินแล้ว

วัดปลักกริม

cr.ภาพจากgimyong.com ขออภัยจำชื่อผู้โพสไม่ได้

ภาพที่บ้าน อย่างเละ สับสน และ ไม่มีคำบรรยาย

Image005 Image008

 

หลังจาก…นั้น

ได้เวลาสำรวจพื้นที่ ของในบ้านทุกอย่างยังอยู่ครบ แต่จมน้ำและจมโคลนหมด เพราะแม่ไม่ได้เตรียมเก็บของไว้ล่วงหน้า และไม่คาดคิดว่าจะท่วมสูงขนาดนี้ แม่ประเมินว่าอย่างมากคงแค่สูงประมาณเข่า แต่ที่ไหนได้ท่วมเกือบ 2 เมตร

บอกตามตรงตอนที่เห็นเก้าอี้ไม้ตีลังกาอยู่ในห้องรับแขก ตู้เย็นกระโดดไปตั้งอยู่บนเตาแก๊ส รู้สึกอึ้งและช็อคนิดๆ

ตอนนั้นไม่รู้จะเริ่มเก็บ จะเริ่มหยิบ จะเริ่มทำอะไรก่อนดี เพราะมันคือของทั้งหมดในบ้านที่ต้องสะสางด้วยเพราะมีห้องของคนที่ไม่ได้อยู่บ้านเป็นประจำอย่างของฉัน ของพี่ชาย และของพ่อผู้จากไปเมื่อสามปีก่อน แต่ทว่าของทุกชิ้นของพ่อยังอยู่ เสื้อผ้า หนังสือมากมาย ของใช้ของพ่อ และอื่นๆ อีกมากมาย

ทุกสิ่งเปลี่ยนสีเป็นสีขี้โคลนทั้งรถมอเตอร์ไซค์ โต๊ะ ตู้ เตียง ที่นอน ชั้นวางของ เก้าอี้ ตู้เย็น พัดลม เตาแก๊ส เครื่องซักผ้า  ที่สำคัญหนังสือหลายร้อยเล่มหรือเกือบพันเล่มเมื่อรวมกันทั้งหนังสือของฉัน ของแม่ และของพ่อ

ฉันงงอยู่นาน…จนเพื่อนรักแวะมาช่วย..แล้วช่วยบอกว่า “ให้เก็บโน่นนี่…เก็บนั่นสิ” แล้วเพื่อนก็ลงมือ ส่วนฉัน ก็ยังนิ่งเพราะตัดสินใจไม่ได้ไม่รู้ว่าจะเก็บกวาดอะไรก่อนดี (ขอบคุณนะยงยี้เพื่อนรัก)

น่าเสียดายที่สุดคือหนังสือที่ฉันเริ่มเก็บเริ่มซื้อและสะสมมาตั้งแต่สมัยมัธยม….ฉันเลือกที่จะทิ้งทั้งหมด (เศร้าโศกมากจนกระทั่งตอนนี้)

ของที่ล้างและซักได้เก็บ….ที่เหลือทิ้ง……เพราะเป็นวิธีการที่ง่ายและสะดวกที่สุด ในการจัดการสิ่งของหลังน้ำท่วม!

เสื้อผ้าที่แม่เก็บไว้ตั้งแต่สมัยสาวๆ และเสื้อที่จะแขวนอยู่ในตู้ของฉันและพี่ชาย จมโคลน ไปหมด ฉันใช้เวลาซักเจ้าพวกนี้อยู่เป็นเดือน เพราะส่วนใหญ่ต้องซักซ้้ำสองครั้ง จึงจะหมดกลิ่นและหมดคราบจริงๆ

 

3 Responses to “ขออภัยทางไม่สะดวกเนื่องจากน้ำท่วม”


  1. ดูข่าวช่วงนั้นแล้วอยากร้องไห้

  2. Toon Says:

    เป็นยังไงบ้างครับ?
    ไม่ได้เข้ามาที่นี่นาน ขอให้เจอสิ่งดีๆนะครับ


  3. ตอนนี้ใต้ท่วมอยู่ครับ สงสารจัง


ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: